Konferencja „Upadłość konsumencka – Szansa 2.0”

Karolina Rokicka-Murszewska        29 stycznia 2016        Komentarze (0)

Wczoraj miałam okazję uczestniczyć w kolejnej organizowanej przez Instytut Allerhanda konferencji „Upadłość konsumencka – Szansa 2.0. Piszę „kolejnej”, bo w listopadzie ubiegłego roku brałam udział w VII Kongresie Prawa Upadłościowego i Naprawczego, o czym pisałam na blogu (kliknij: TUTAJ).

20160128_122906

Sesja I konferencji dotyczyła podsumowania projektu „Szansa 2.0”, którego celem jest pomoc osobom nadmiernie zadłużonym przez upowszechnienie upadłości konsumenckiej. Jak możemy przeczytać na stronie projektu (oraz mogliśmy to usłyszeć podczas konferencji), aby zrealizować wskazany cel autorzy stworzyli portal internetowy http://www.szansadwazero.pl, który ma na celu przekazanie w przystępny sposób informacji dotyczącej upadłości konsumenckiej. „Sercem” portalu jest automatyczny test (kwalifikator), który pomoże Ci sprawdzić czy możesz ogłosić upadłość konsumencką, a następnie – po uzyskaniu pozytywnego wyniku – wypełnić wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej. Drugim filarem projektu są nieodpłatne porady prawne, świadczone w wymiarze 2 godzin tygodniowo oraz telefon informacyjny, czynny przez 2,5 h godziny tygodniowo.

W II sesji, dotyczących podmiotów uczestniczących w procesie oddłużenia, mieliśmy okazję poznać stanowisko sędziego Janusza Płocha, orzekającego w sprawach upadłości konsumenckiej, syndyków (wystąpili wspólnie reprezentanci Krajowej Izby Doradców Restrukturyzacyjnych), banków (przedstawiciela Związku Banków Polskich), jak również perspektywę osób nadmiernie zadłużonych. Okazuje się, że nie zawsze oczekiwania dłużnika, syndyka oraz sądu są spójne. Syndycy wskazywali, że upadły czasem oczekuje, że będą pełnić rolę psychologa, a czasem rolę policjanta.

Najtrudniejszą rolę miał przedstawiciel ZBP, który musiał odpowiedzieć na zarzuty braku współpracy ze strony banków z syndykami, brak chęci do zawierania układów (o które banki wnioskowały na etapie prac ustawodawczych) czy też przyczynianie się banków oraz instytucji finansowych do nadmiernego zadłużenia, poprzez brak stosownej weryfikacji sytuacji majątkowej zadłużonych.

Ostatnia, III sesja, poświęcona była ocenie nowych przepisów. Prelegenci wskazywali na liberalizację przesłanki niewypłacalności (dwukrotnie cytowane było orzeczenie Sądu Okręgowego w Szczecinie z dn. 27 sierpnia 2015 r., VIII Gz 139/15) oraz brak zawierania układów w sprawach upadłości konsumenckiej.

Dyskusję wywołała również wykładnia art. 8 prawa upadłościowego (w brzmieniu obowiązującym od 1.01.2016 r.), dotyczącego uprawnienia wierzyciela do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej, która była przedsiębiorcą, także po zaprzestaniu prowadzenia przez nią działalności gospodarczej, jeżeli od dnia wykreślenia z właściwego rejestru nie upłynął rok. Padło nawet pytanie z sali, jaki wierzyciel będzie zainteresowany ogłoszeniem upadłości konsumenckiej dłużnika, skoro prymat w tym postępowaniu ma oddłużenie dłużnika, a nie zaspokojenie wierzyciela (odwrotnie niż w upadłości przedsiębiorców). W odpowiedzi prelegenci wskazali na większy wpływ wierzyciela na takie postępowanie, możliwość doprowadzenia przez niego do korzystnego układu, co nie miałoby miejsca, gdyby dłużnik sam złożył taki wniosek o upadłość.

Na szczęście konferencje mają to do siebie, że obok wymiaru merytorycznego, mają również rozbudowany aspekt towarzyski. Ja miałam okazję poznać syndyka, Jakuba Ostrowskiego z Lublina, którego bloga „Upadłość spółki z o.o.”, serdecznie Ci polecam!

{ 0 komentarze… dodaj teraz swój }

Dodaj komentarz

Poprzedni wpis:

Następny wpis: